(۱)
پرسید کودکی ز معلم، که اوستاد!
✦ای مهربان معلم من، رهنمای من
(۲)
این یاور و مرّبی و مشکل گشای من!
✦این کشوری که مایه ی عز و وقار ماست
(۳)
لطفاٌ بگو که مرکز این سرزمین کجاست؟
✦کابل؟
(۴)
هرات؟
✦غزنه و بلخ است یا که غور؟
(۵)
هلمند و قندهار و بدخشان و بامیان؟
✦زین شهر ها کدام یکی پایتخت ماست؟
(۶)
زین ها کدام مایه ی اقبال و بخت ماست؟
✦استاد گفت:
(۷)
جان پدر خوب گوش دار
✦با عقل و هوش بشنو و در گوش جان سپار
(۸)
دور هرات و غزنه و کابل گذشت و حال
✦این ملک را وقار و جلال نوین بود
(۹)
این قلب پر تحرک مشرق زمین بود
✦این سرزمین به تارک دنیا نگین بود
(۱۰)
اکنون همین وطن، وطن سال پار نیست
✦در چشم شرق و غرب دگر مثل خار نیست
(۱۱)
اکنون عزیز میهن ما قلب آسیاست
✦از شرق تا به غرب جهان دوستان ماست
(۱۲)
کابل چه؟
✦لندن و پاریس و توکیو
(۱۳)
برلین و دهلی و نیویورک و روم و بُن
✦این هشت جا به حسب ضرورت به هر زمان
(۱۴)
در اختیار و خدمت افغانستان ماست
✦این جمله پایتخت و جهان هم جهان ماست
(۱۵)
از شرق تا به غرب همه آشنای ماست
✦فرق جهان و اهل جهان زیر پای ماست
پلخمری تابستان 1389