نفرت از جنگ

به کامم تلخ تر، شهد از شرنگ است

چو در هر گوشه ی این ملک جنگ است

ز عمران وطن حرفی نباشد

سخن از نشه ی افیون و بنگ است

گهر در زیر دریا خس سر آب

دلم زین وضع ناهنجار تنگ است

رعیت گوسفند رفته در خواب

شبانان گرگ و کفتار و پلنگ است

نه قانونی، نه نظمی، نه اصولی

شریعت تابع میل تفنگ است

چو زاهد نا خدای کشتی ماست

یقینش دان که در کام نهنگ است

به حال امتی باید گریستن

مسلمان است و مزدور فرنگ است

مکرر می دهم حق را تذکر

که مارا، راه این ست و نه ننگ است

منال ای همسفر زین راه دشوار

که کهساران کجا خالی ز سنگ است

الا ای یاوران سنگر رزم

بپا خیزید کی جای درنگ است