خنده ای دزدانه

هیچ کس در بزم ما از انجمن بیگانه نیست

ادعای برتری منما که آگاهانه نیست

زنده بودن عشق و شور زنده گانی داشتن

مرده پندارش کسی کو عاشق جانانه نیست

مجلس از اغیار خالی نیست ای سلطان حسن!

انتظارما ز تو جز خنده ای دزدانه نیست

پای بند دانه و دام تو گشتم از ازل

با کمند زلف و خالت جای دام و دانه نیست

زلف بگشادی و شد زنجیر اندر پای دل

بنده ای عشق تو گشتن حاجت ذولانه نیست

گوییا در شهر پاشیده است خاک مرده را

یک نوای شادی و یک نغمه ای مستانه نیست

دست و پا در خون زدن با شور مستان چون یکیست ؟

دقتی کن رقص بسمل مستیی میخانه نیست

در حریم عشق از جان و جهان باید گذشت

عشق بازی راه و رسم و بازی طفلانه نیست

ظالما امروز را فرداست فکر چاره کن !

هیچ ترس‌ات از خدنگ آه مظلومانه نیست

محرم اسرار گشت آن کس که از خود وارهید

نیست انسان آن که از جان و جهان بیگانه نیست

سوختم در شعله ی شمع رخ سنگین دلی

هیچ پروایش به دل از کشتن پروانه نیست